Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

περιμενεις να ποσταρω κατι.
δεν θα γραψω κατι δικο μου.
δεν εχει νοημα.η τουλαχιστον δεν βρισκω εγω νοημα.
τιποτα.

Μονάχα σιωπή
ΝΑ,ΤΙ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΕ
αφού είναι όλα πια χαμένα
Κι αυτό το «γιατί»
που κάπου ξέμεινε
πίσω απ' τα χείλια τα σφιγμένα

Κρίμα που είναι αργά και δεν προλάβαμε
άλλη μια αγκαλιά και ένα «συγγνώμη»
Κρίμα που είναι αργά και καταλάβαμε
μια μεγάλη αγάπη πώς τελειώνει

ΤΙΠΟΤΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΠΙΑ ΦΩΝΗ!
ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΣΗΜΕΡΑ,που ξανάγινε χώμα το κορμί,
σήμερα, που ψάχνω να βρω ακόμα το «γιατί»

ΠΟΙΑ ΛΕΞΗ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
δεν βρίσκω ΤΙΠΟΤΑ
αφού το «σ' αγαπώ»
το λέω ακόμα...

Με χέρια ανοιχτά θα παραδώσουμε
τα όνειρά μας τα ΚΛΕΜΜΕΝΑ
ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΟΥΜΕ
το λεν' τα μάτια τα ΚΛΑΜΕΝΑ....

Δεν υπάρχουν σχόλια: