Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

απέραντοι δρόμοι

Δεν ξέρω γιατί αυτή τη φορά το πήρα τόσο, τόσο..δεν ξέρω...
Ολόκληρο το κεφάλι μου καίγεται.
Έχω τόσες ερωτήσεις να σου κάνω...
Μα, πως?

4 σχόλια:

cho2499 είπε...

Εισαι σιγουρη οτι αξιζει να τις κανεις;; Κι οτι 8α παρεις την απαντηση που θελεις, ή κατι που να σε καλυπτει τελος παντων;;

adigoni είπε...

λογικά (λέμε τώρα!) αξίζει να τις κάνω.προτιμώ να μου πεί αλήθειες παρά να πιστεύω εγώ τα παραμύθια (τερατουργήματα-ηλίθιες μαλακίες) που φτιάχνει το μυαλό μου.δεν νομίζεις?

cho2499 είπε...

βεβαια συμφωνω. Κι εγω γυρευα απαντησεις. Αλλα επεσα στην περιπτωση που ο άλλος δεν ξερει πραγματικα τι θέλει και δεν λέει αλήθεια, αλλά παραμύθια για να καλύψει τα κενά. Και μετά πάλι δεν ξέρει τι θέλει κι έχει άλλα παραμύθια. Γι αυτό σου λέω, για να μην τραβηξεις κι εσυ το ίδιο λούκι, αφού ξέρω πώς είναι!

adigoni είπε...

άλλο κεφάλαιο αυτό που λες!και εγώ το έχω ζήσει..μα τι μαλάκες που έιναι ρε γαμώτο.ποτέ μου δεν θα τους καταλάβω...