Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

shadows.

ειμαι κακομαθημενη.

πεισματαρα.

εγωιστρια.

υπερβολικα ανοητη.

σπαταλη με τα συναισθηματα μου.

εκνευριστικα απαισιοδοξη με κρισεις ψευτικης χαρας.

αδυναμη και στα παντα απροετοιμαστη.

σιωπηλη οταν πρεπει να μιλησω.να ρωτησω.να ενδιαφερθω.να δειξω τι νιωθω.

παντα στον κοσμο που φτιαχνω εγω.με υπεροχους ανθρωπους που δεν θα σε πληγωσουν ποτε και που παντα ενδιαφερονται για σενα,για μενα,για ολους.

χαμογελαω ψυχρα οταν σκεφτομαι τα δικα μου.και γελαω δυνατα οταν θελω να κλαψω.

κοιταω επιμονα και αδιαφορα.

θυμαμαι τις πιο ηλιθιες λεπτομερειες και ξεχναω τα βασικα.

αγαπαω δυσκολα ανθρωπους και το λεω σπανια, ισως και ποτε.

υποκρινομαι αλλα δεν λεω ψεματα, πια.

και ΦΟΒΑΜΑΙ.
τις τελευταιες μερες τοσο πολυ που δεν μπορω να αναπνευσω.


P.S. ζηλΕψα Πολυ αυτη την αγκαλια...

5 σχόλια:

A Girl Called Clementine είπε...

εμένα μου λες.

και αγχώνομαι ενώ να αφήνομαι θα 'πρεπε ,
και όταν καταλαβαίνω πως όλα γύρω μου σικέ γεννήθηκαν
και οι αναμνήσεις πιο σικέ απ' όλα,
προβάρω διαλόγους από μέσα μου , πάντα με την κατάληξη που εγώ διαλέγω, ενώ απέναντι μου έχω τους πρωταγωνιστές , πάντα (εθελοντικά) "ξεχνάω".

adigoni είπε...

ειδικα τους διαλογους...
πολλες φορες και στα αγγλικα!
τρελα...

Οφιούχος είπε...

Νοέμβριος 09, πρέπει να ήταν και τελευταία φορά που σε είδα αν θυμάμαι καλά, κάπου στους Αγίους

adigoni είπε...

δεν θυμασαι καλα.
ηταν καπου στην ζωγραφου, στην σχολη σου.
και αυτη η αγγαλια ηταν στα σκαλια του συνταγματος με την ειρηνη να τσιριζει ασε με κατω.

Οφιούχος είπε...

ouch, έχεις δίκιο..