Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

8

8 ακους.
ενα νουμερο, διχως νοημα.
που σιγα σιγα αυξανεται, διχως νοημα.
που σε καιει και σε πνιγει, διχως νοημα.
που ντρεπεσαι για αυτο, διχως νοημα.
που ευχεσαι να ειχε κολλησει στο 4, διχως νοημα.
που δεν μπορεις να σταματησεις, διχως νοημα.
που εχει κολλησει η καταρα πανω σου, διχως νοημα.

8 με ακους?
και ειμαι 18.
και αντι να κανω αυτα που θελω κανω αλλα, διχως νοημα και αυτα.
μηπως και με γεμισουν και νιωσω καπως καλυτερα.
και γυριζουν και με πνιγουν καποια βραδια οπως τωρα.
και βαζω στοχους που το πρωι θα εχω ξεχασει.

8 σου λεω.
και δεν μετανιωνω γιατι μαθαινω.
γιατι ενθουσιαστηκα για την καθε μια φορα ξεχωριστα
και ακομη περισσοτερο για καποιες μεμονομενα.

ερωτευμενη με την ζωη μου τοτε γιατι ενιωθα ελευθερη απο ολους
και κατεληξα πιο βυθισμενη απο ποτε.
και πανω απ' ολα ερωτευμενη με την ζωη που σκεφτομαι οτι θα ζησω, με νοημα.

4 σχόλια:

kon? είπε...

teleio adi mu!

cho2499 είπε...

θα συμφωνησω, πολυ ωραια γραμμενο, οπως ολα. Κι εγω 18 ειμαι, και προσπαθω, ολο προσπαθω, να καταλαβω τι θελω να κανω. Και με τρωει η προσπαθεια. "μηπως και με γεμισουν και νιωσω καπως καλυτερα." Το δοκιμασα κι εγω αυτο καποτε. Δε δουλεψε. Μου πηρε καιρο να το καταλαβω οτι δεν θα με βοηθουσε να αλλαξω αυτο που ειμαι για να ξεχασω. Επρεπε καπως να θυμηθω τους παλιους μου ρυθμους και να συναντηθει αυτο που ημουν μ αυτο που εγινα. Και τα καταφερα, η μαλλον εγινε μονο του, μετα απο καιρο, ισως εφιαλτικα πολυ.

[πολεμαω την περιεργεια, δε θα ρωτησω τι ειναι το 8. Καλυτερα να ναι ποιητικα κρυμμενο. Σορρυ για το μονολογο του σχολιου]

γελα ρε είπε...

παρακαλεισθε οπως εξελθετε του κεφαλιου μου ;p

ayto ayto ayto

;D

adigoni είπε...

bipp.
:p
δεν μπορω να πω οτι καταλαβαινω πληρως το σχολιο σου αλλα για να το λες εσυ κατι ξερεις.:p