Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

γουατς δε γιους?

καινουργιους φιλους και παρεες προσπαθησαμε, πως θα 'ναι ολα πιο δυσκολα πρεπει να αποφασισω.μ' απ' ολα περισσοτερο αυτο που με πειραζει, ειναι την απουσια σου πως παω να συνηθισω.
δεν ηξερες, δεν ηξερα και παιδευτηκαμε.αυτο που μας ανηκει το καναμε κομματια.χαθηκαμε.
ειναι κατι σταυροδρομια που συναντιομαστε και υστερα χανομαστε.
ποσες φορες δεν εκλαψα για σενα, που ζησαμε μαζι τοσα πολλα και πια δεν γνωριζομαστε.
δεν γνωριζομαστε!

1 σχόλιο:

ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει.. είπε...

apo ta pio dynata kommatia.. toses e3ontwtikes alh8eies dwsmenens mesa apo toso apla logia..