Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

dakota

και ας δανειζομαι 2 λεξουλες απο τον, κατα τα αλλα αντιπαθεστατο σε μενα, μακροπουλο ειναι δυσκολη η νυχτα και παλι.με κατι σφηνακια παραπανω και με ελαφρως λαικη μουσικη στα ηχεια μου λειπεις ακομα.ακομα ρε πουστη.και σε 2 μερες κλεινω τα 19 και ειμαι ακομα τοσο ηλιθια που σκαω.ενα χρονο τωρα δεν αλλαξαν πολλα.μονο ανθρωποι εφυγαν απο διπλα μου, μερικους τους εδιωξα εγω.μην μετανιωνεις για τιποτα που εκανες η που ειπες, στην τελικη τιποτα δεν αξιζει.μονοι ερχομαστε, μονοι φευγουμε.μοναξια?ατελειωτη.αλλα καμια φορα γεμιζεις με κατι λογακια και με ανθρωπους που σου δειχνουν οτι θα ειναι εκει εστω για λιγο ακομα.κανονικα αυτο επρεπε να το γραψω σε 2 μερες.στον απολογισμο της χρονιας.αλλα οχι ρε τιποτα δεν αλλαξε και ας ειναι ολα διαφορετικα
ενιωθα λες και ημουν η μοναδικη.δεν ξερω που πηγαινουμε τωρα.για κοιτα με.

και οταν λεω οτι θα περιμενω εννοω ΕΣΕΝΑ.οταν, αν και οποτε ξαναρθεις.ειμαι εδω.και ας ξερω οτι το πρωι θα εχω μετανιωσει για αυτα που λεω.

cheers mate.

2 σχόλια:

*Douli* είπε...

γιου μαστ γκο ον.
δεν μιλαω εγω αλλα η εμπειρια, ο χειροτερος εχθρος μου_ τσιαρς!

adigoni είπε...

αι νοου, μπατ χαου?