Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

μονο αυτο

Σ' ευχαριστω που μου εμαθες τον παυλο!

γουατς δε γιους?

καινουργιους φιλους και παρεες προσπαθησαμε, πως θα 'ναι ολα πιο δυσκολα πρεπει να αποφασισω.μ' απ' ολα περισσοτερο αυτο που με πειραζει, ειναι την απουσια σου πως παω να συνηθισω.
δεν ηξερες, δεν ηξερα και παιδευτηκαμε.αυτο που μας ανηκει το καναμε κομματια.χαθηκαμε.
ειναι κατι σταυροδρομια που συναντιομαστε και υστερα χανομαστε.
ποσες φορες δεν εκλαψα για σενα, που ζησαμε μαζι τοσα πολλα και πια δεν γνωριζομαστε.
δεν γνωριζομαστε!

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

8

8 ακους.
ενα νουμερο, διχως νοημα.
που σιγα σιγα αυξανεται, διχως νοημα.
που σε καιει και σε πνιγει, διχως νοημα.
που ντρεπεσαι για αυτο, διχως νοημα.
που ευχεσαι να ειχε κολλησει στο 4, διχως νοημα.
που δεν μπορεις να σταματησεις, διχως νοημα.
που εχει κολλησει η καταρα πανω σου, διχως νοημα.

8 με ακους?
και ειμαι 18.
και αντι να κανω αυτα που θελω κανω αλλα, διχως νοημα και αυτα.
μηπως και με γεμισουν και νιωσω καπως καλυτερα.
και γυριζουν και με πνιγουν καποια βραδια οπως τωρα.
και βαζω στοχους που το πρωι θα εχω ξεχασει.

8 σου λεω.
και δεν μετανιωνω γιατι μαθαινω.
γιατι ενθουσιαστηκα για την καθε μια φορα ξεχωριστα
και ακομη περισσοτερο για καποιες μεμονομενα.

ερωτευμενη με την ζωη μου τοτε γιατι ενιωθα ελευθερη απο ολους
και κατεληξα πιο βυθισμενη απο ποτε.
και πανω απ' ολα ερωτευμενη με την ζωη που σκεφτομαι οτι θα ζησω, με νοημα.

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

μολις ξυπνησα.

ναι ξερω.καλυτερα να μετανιωσεις για κατι που εκανες, παρα για κατι που δεν τολμησες να κανεις.
αυτο που δεν ξερω ειναι ομως αν υπαρχουν περιορισμοι για αυτο το κατι.
π.χ. αν αυτο το κατι σε κανει να χασεις την αξιοπρεπεια σου, τον εγωισμο σου και να σε κανει να αισθανθεις γελοια και ταπεινωμενη.
και να πας να κανεις αυτο το κατι, που θα σε βγαλει? θα παρεις μια γαμημενη εξηγηση και μετα τι?θα αισθανθεις καλυτερα που ξερεις?η θα προτιμουσες να μην ειχες μαθει τιποτα?αφου στην τελικη παιζει να ειναι και ολα ψεματα.
και να πας τι θα πεις?θα του μιλας οπως παλια?η ψυχρα?αφου μετα απο οτι εγινε δεν θα επρεπε ουτε καν να θες να τον δεις.
πες μου ποσα κιλα σκατα εχει το κεφαλι?ειδικα το δικο μου.
ναι ναι και αυτο το ξερω.εγω αφηνω τους αλλους να με κανουν ετσι ενω θα μπορουσα να να πω "οχι ρε μαλακα αυτη τη φορα ζω για μενα".αλλα δεν το κανω.και εξακολουθω να θελω να παω.
και καθομαι και χαζευω απο το παραθυρο, σαν κατασκοπος.ειναι η δεν ειναι μεσα?να παω η να μην παω?ειμαι ηλιθια η δεν ειμαι?
και μια ερωτηση εχω να σας κανω.να παω και ας μου βγει και σε κακο?η να γυρισω στην αθηνα χωρις να εχω καταφερει κατι απο τους λογους που απο την αρχη ηρθα εδω?(και το εδω ειναι 9 ωρες ταξιδι.)

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

you took my heart to the limit

Οι κουρτινες κλειστες
και τα φωτα σβηστα
ζει κανεις εκει μεσα?
που να βρισκεσαι.
εστω μια φορα.
να σε δω.
τοσα χιλιομετρα εκανα.
ουτε εγω ξερω πια.
συναντησε με στα μισα.
δεν μπορω να συνεχισω πιο περα απο δω.
σε θελω τοσο πολυ.
η μονη μου ευχη.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

I need a love.Not games.

ο δρομος με εφερε απο κει.
εγω δεν ηθελα να ερθω.



I've got a hole in my heart for so long
I've learned to fake it and just smile along.
Down on the street those men are all the same.