Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

beautiful disaster

Αγαπαει την λεμοναδα της μαμας.
Μισει τον ηχο που κανει το αντιο.
Ευχεται μια μερα να βρει καποιον που να την χρεαζεται.
Ορκιζεται οτι δεν υπαρχει διαφορα,
αναμεσα στα ψεματα και στα κοπλιμεντα.
Ειναι ολα τα ιδια αν καποιος την αφησει.


Και θα αλλαζε τα παντα, τα παντα απλα ρωτα την.
Παγιδευμενη στο ενδιαμεσο, μια ομορφη καταστροφη.
Και απλα χρειαζεται καποιον να την παει σπιτι.

Δινει στα αγορια οτι θελησουν.
Φοβισμενη οτι θα καταλαβουν πως εχασε την διαδρομη.
Ποτε δεν μενει η ιδια για καιρο,
υποθετει οτι θα το κανει λαθος.
Τελεια μονο στις ατελειες της.

Δεν αγαπαει το δραμα.
Δεν θελει να νιωθει ετσι, μονο 17, αλλα κουρασμενη

Θα αλλαζε τα παντα για να γινει ευτυχισμενη.

Θα αλλαζε τα παντα, τα παντα απλα ρωτα την.

Δεν υπάρχουν σχόλια: